بالا و پایین...

درست وقتی داشتیم خوشحالی میکردیم برای "دکمه پیوند" این یکی رفیقمون، آسانسور پیوند اون یکی رفیق رو در حال سقوط دیدیم و بغض کردیم و غصه خوردیم و اشک ها ریختیم...اونقدری که کم مونده بود تو دل و خونه مون عزای عمومی اعلام شه.. موج بدی بود...از این غصه در نیومده بودیم که خبر پیوند دختر دایی جان رسید و مشعوف شدیم و از این شعف چیزی نگذشته بود که جواب منفی سمیرا به علیرضا که اون روز تا حالا کجا بودی... و حالا که به در بسته خوردی اومدی اینجا رو شنیدیم و با اینکه میفهممش اما چقدرر دلم میخواست ازدواجشون سر بگیره....

یکی خوب یکی بد.. یه بار بالا یه بار پایین.. قاعده اشه انگار ...که موج سینوسی بندازه تو نمودار و بدونی هر لحظه همونجایی که هستی میتونه بهترین یا بدترین باشه...

دیشب بارون اومد.. الانم انگار دوباره میخواد بباره.... دلم میخواد قدم بزنم که همون لحظه تکست میده: بچه هااا ، شما احیانا دلتون نمیخواد قدم بزنید؟؟! پاییز داره تموم میشه هااا... ( و منم تو دلم میگم چه پاییزها گذشت و نیامد..)

.

.

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبائی را خواهد گرفت

روزی که کمترین سرود

بوسه است

پ ن : به ضعف و قوت بازوی عشق حیرانم... که کوه می کند و دل نمیتواند کند

آبی آسمانی...